Biz, ‘Rahmân ve Rahîm’ olan Cenâb-ı Hakk’ın kullarıyız. Uhud Dağı’na rahmet nazarıyla bakan Fahr-i Kâinat Efendimiz (s.a.s)’in ümmetindeniz. ‘Şefkat ve merhamette güneş gibi ol!’ Kırma kalbin, kimsenin cânını incitme! Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!’ Bu rahmet yüklü sözlerle insanlığı merhamete çağıran Anadolu medeniyetinin mirasçılarıyız. Rahmet ve merhametin örneği Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in, torunlarını kucağına alıp sevmesini yadırgayan kişiye, “Allah, senin kalbinden merhameti çekip almışsa ben senin için ne yapabilirim ki!” Bir serçenin can havliyle uçtuğunu görünce, “Bu kuşun canını yakan kim?” diye uyarmış, yavrularının hemen serbest bırakılmasını istemiş;² yalnızca insanlara değil, bütün varlıklara merhametle davranmamızı emretmiştir. Bugün bazı evlerde huzurun azalmasının, son dönemde duymaya başladığımız akran zorbalığının ve sosyal yaşamda, iş ve çalışma ortamlarında karşılaşılan birtakım mobing ve tahammülsüzlüklerin temelinde merhamet yoksunluğu bulunmaktadır. Merhametin bulunmadığı yerde öfke, öfkenin denetim altına alınmadığı yerdeyse şiddet vardır. Bazıları ‘çatık kaşlı, sert sözlü ve kaba davranışlı’ olmayı bir terbiye yöntemi sayabilir. Ancak Kıymetli Kardeşlerim! Şiddetle terbiye edilmez, gönül kazanılmaz. Ses yükseltmek kişiyi haklı, el kaldırmak güçlü, korku salmak saygın yapmaz. Şu gerçeği belirtmek isteriz: Hiçbir mazeret; kadına, çocuğa, yaşlıya, kısacası insana yönelik şiddeti meşru kılamaz. Şiddet, kimden kaynaklanırsa kaynaklansın ve kime yönelirse yönelsin asla kabul edilemez. Bu hususta Rahmet Elçisi Efendimiz (s.a.s)’in uyarısı açıktır: “İnsanlara merhamet etmeyen kimseye Allah da merhamet etmez.” Merhamet, insanın fıtratında yer alan bir cevherdir ve ailede, okulda güzel örneklerle geliştirilmesi gerekir. Bu nedenle Değerli Anneler ve Babalar! Çocuklarınız merhameti önce sizden öğrenmeli; bakışınızın sıcaklığında ve sesinizin tonunda onu hissetmelidir. Evlatlarınız, öfke karşısında sükûnetle davranmayı ve nefrete sevgiyle karşılık vermeyi sizden görmelidir. Başkalarının acısını paylaşan, güçsüzleri gözeten ve tüm yaratılmışlara sevgi duyan merhametli bir nesli yetiştirecek olan sizlersiniz. Şuna kesinlikle inanıyoruz: Yavrularımızın kalplerine sabırla ektiğiniz şefkat ve merhamet tohumları bir gün mutlaka meyve verecek; bütün insanlığın umudu olan rahmet toplumu sizin ellerinizle kurulacaktır. Ve Sevgili Gençler! Size bilgi veren ve sizi hayata hazırlayan öğretmenlerinize saygıda kusur etmeyin. Ali’ye atfedilen “Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” sözündeki anlamı kendinize örnek alın. Hutbemizi şu ilâhî müjdeyle tamamlıyoruz: “İman edenlerden birbirine sabrı ve merhameti tavsiye edenler var ya, işte onlar ahiret mutluluğuna erenlerdir.